Hulda Regehr Clark: onderzoeker achter de Clark Zapper
Dr. Hulda Regehr Clark (1928–2009) was een Canadese natuurgeneeskundige en auteur die bekend werd door haar onderzoek naar frequenties en haar ontwikkeling van de zogenoemde Clark Zapper. In de tweede helft van de twintigste eeuw publiceerde zij diverse boeken waarin zij haar visie uiteenzette op de rol van frequenties, energie en micro-organismen binnen het menselijk lichaam.
Haar werk wordt gezien als een belangrijke inspiratiebron binnen het veld van complementaire frequentietoepassingen.
De theorie achter de Clark Zapper
Hulda Clark beschreef de zapper als een apparaat dat een elektrische puls met een positieve offset afgeeft binnen een bepaald frequentiebereik.
Volgens haar theorie zouden deze elektrische signalen invloed kunnen hebben op micro-organismen en energetische processen in het lichaam.
Zij werkte met frequenties tussen ongeveer 10 Hz en 500 kHz, afhankelijk van het apparaat en de beoogde toepassing. Deze ideeën vormden de basis voor wat later bekend werd als de klassieke Clark Zapper-methode.
Het is belangrijk te benadrukken dat deze theorieën niet worden erkend binnen de reguliere geneeskunde en dat zij behoren tot het domein van complementaire benaderingen.
Frequenties en homeography
Naast de zapper introduceerde Hulda Clark het concept homeography:
het idee dat frequenties energetische informatie kunnen overdragen op vloeistoffen of andere dragers.
Binnen dit concept wordt ervan uitgegaan dat informatiepatronen via frequenties kunnen worden opgeslagen en doorgegeven. Deze benadering werd later verder ontwikkeld binnen bioresonantie- en frequentiesystemen.
Kritiek en wetenschappelijke context
De theorieën en claims van Hulda Clark leidden tot aanzienlijke discussie en controverse.
Instanties zoals de Amerikaanse Federal Trade Commission (FTC) onderzochten haar werk, onder meer vanwege gezondheidsclaims die niet wetenschappelijk konden worden onderbouwd.
Reguliere medische instellingen hebben haar methode nooit erkend als een bewezen medische behandeling. Binnen een wetenschappelijke context worden haar ideeën daarom geplaatst onder alternatieve en complementaire theorieën.
Invloed op latere frequentiesystemen
Ondanks de kritiek heeft het werk van Hulda Clark een blijvende invloed gehad op het veld van complementair frequentiewerk.
Haar ideeën inspireerden onder andere Alan E. Baklayan, die voortbouwde op haar frequentie-principes en deze combineerde met moderne biofysische inzichten.
Dit leidde tot de ontwikkeling van de Diamond Shield-technologie en bijbehorende chipkaarten, waarin frequenties nauwkeuriger en gestructureerder worden toegepast.
Van Clark Zapper naar Diamond Shield
De klassieke Clark Zapper vormde het uitgangspunt voor latere frequentie-apparaten.
In moderne systemen worden de oorspronkelijke Clark-frequenties vaak toegepast via chipkaarten en digitale frequentieprogramma’s.
Binnen het assortiment van Cura Vitalis worden deze frequenties aangeboden in de vorm van Hulda Clark-chipkaarten, die werken met Diamond Shield-zappers — de hedendaagse opvolgers van de klassieke Clark-apparaten.
Bekijk de Hulda Clark-chipkaarten in onze webshop
Bekijk de Diamond Shield frequentie-apparaten
Belangrijke informatie
De informatie in dit artikel is bedoeld als achtergrond en algemene uitleg.
De methoden en producten gebaseerd op het werk van Hulda Clark zijn geen medische hulpmiddelen en vervangen geen diagnose of behandeling door een arts of therapeut.
Bij gezondheidsklachten dient altijd professioneel medisch advies te worden ingewonnen.
