Dit hoofdstuk gaat over orthomoleculaire voedingssupplementen. Dit is als verzamelnaam gehanteerd omdat het gaat om het toedienen van supplementen. De Oligo therapie is ook wezenlijk onderdeel van de totale behandelingen.

De term orthomoleculaire geneeskunde is voor het eerst gepubliceerd in 1965 in het wetenschappelijke tijdschrift Science, door Linus Pauling, tweevoudig Nobelprijswinnaar (voor de chemie en voor de vrede). Het woord orthomoleculair komt van orthos (=Grieks voor goed, of juist) en moleculen (de bouwstenen van ons lichaam).

In de orthomoleculaire geneeskunde probeer je het lichaam van iemand te voorzien van een juiste en optimale hoeveelheid van alle natuurlijke stoffen. Dat wil zeggen dat er sprake moet zijn van aanwezigheid van voldoende vitaminen en mineralen en juist afwezigheid van afvalstoffen, toxinen, etc. Een orthomoleculair specialist zal in eerste instantie aandacht schenken aan de voeding, de keuzen daarin en de juiste kwaliteiten van die voeding. Vervolgens is de juiste bereiding van belang en ook hoe het wordt gegeten (goed kauwen, niet wegspoelen met drinken, niet gehaast eten, etc.). Verder is de opname van belang. Als je tien mensen dezelfde maaltijd laat eten, zullen de concentraties van bepaalde stoffen in die maaltijd toch verschillen in het bloed van deze personen. De ene mens neemt nu makkelijker bepaalde stoffen op dan de ander en bepaalde stoffen juist minder goed dan een ander. Er is sprake van een zogenaamde biochemische individualiteit, ieder mens verschilt en er is een verschil tussen inname en opname van voedingsstoffen. Een orthomoleculair specialist kan bepalen hoe de opname is van diverse voedingsstoffen, zoals vetten, eiwitten, suikers, mineralen, vitaminen en aminozuren. Op basis hiervan kan dan ook een gericht voedingsadvies en eventueel een suppletie advies gegeven worden. In de orthomoleculaire geneeskunde speelt gezonde voeding dus een zeer belangrijke rol.

Het Griekse woord Oligo betekent weinig. Oligo-elementen zijn mineralen die slechts in een zeer kleine hoeveelheid in ons lichaam voorkomen. Ze worden ook wel spoorelementen genoemd.

Hoewel de totale hoeveelheid in een volwassen lichaam op een theelepeltje past, zijn ze van groot belang voor het aansturen van ons lichamelijke functies. Ze activeren de enzymatische processen. Deze enzymen zijn lichaamseigen eiwitverbindingen die als een katalysator optreden voor stofwisselingsprocessen, bij spijsvertering en celademhaling. Een tekort aan Oligo’s kan ons immuunsysteem behoorlijk verzwakken. De oorzaak van een tekort aan oligo-elementen ligt vaak in de darmen. In een normale darmflora bestaat er een evenwicht van goede en schadelijke bacteriën en schimmels. Deze balans kan verstoord raken door slechte voeding, omgevingsfactoren etc.

Belangrijke spoorelementen zijn o.a. chroom, fluor, ijzer, jodium, koper, mangaan, molybdeen, selenium, kobalt en zink. Het lichaam maakt ze zelf niet aan, we moeten ze dus via voeding ofwel door toediening opnemen.

In alle methodieken die Cura Vitalis praktiseert, nemen de orthomoleculaire voedingssupplementen en de Oligo’s een prominente plaats in. Genezing ofwel een duidelijke verbetering van klachten kan gewoonweg niet zonder het gebruik ervan.

Bij de klassieke homeopathie en de Inspiring Homeopathie worden de orthomoleculaire voedingssupplementen meer ingezet als algemene ondersteuning Desgewenst kan dat ook specifieker. Bij de Ceasetherapie en de NTTT zijn het gebruik van orthomoleculaire voedingssupplementen een specifiek ingezet behandelingsmethode.

Het gaat te ver om alle orthomoleculaire voedingssupplementen te beschrijven. Een aantal wil ik uitlichten omdat deze of veel gebruikt worden of essentieel zijn bij een genezend proces.