Klassieke homeopathie: de essentie van homeopathie

Klassieke homeopathie: de essentie van homeopathie

De essentie van homeopathie is niet in één woord of enkel begrip te vangen. Homeopathie streeft ernaar het juiste middel te vinden dat het zelfgenezend vermogen van het lichaam van de patiënt kan stimuleren, zodat deze zichzelf kan helpen genezen. Dit gebeurt met sterk verdunde, natuurlijke middelen die het lichaam hiertoe aanzetten. Homeopathie is dus gericht op het ondersteunen van de natuurlijke geneeskracht van het lichaam, met als doel het algeheel welzijn van de persoon te verbeteren.

Er zijn drie uitgangspunten te beschrijven die de essentie van de klassieke homeopathie weergeven.

Drie uitgangspunten in de homeopathie

1. De levenskracht

Het eerste uitgangspunt van de klassieke homeopathie is ‘de levenskracht’. De levenskracht is in wezen het verschil tussen leven en dood. Zij bestaat grotendeels uit de energie om ons dagelijks leven te leiden, vormkracht, het produceren van vloeistoffen en andere materie om het lichaam te laten functioneren, en het zelfgenezend vermogen. De klassieke homeopathie richt zich op deze levenskracht en beoogt het zelfgenezend vermogen te mobiliseren en stimuleren, met als doel volledige gezondheid.

2. Holistische werkwijze

Als tweede uitgangspunt geldt ‘de holistische werkwijze’. Binnen deze visie staat centraal dat een klacht nooit op zichzelf staat: bij elke klacht is er een context op lichamelijk, mentaal, emotioneel en sociaal gebied. Dit is dan ook de voornaamste reden dat er tijdens consulten veel informatie wordt uitgevraagd — hoe completer het beeld, hoe beter het bijbehorende behandelplan en de gekozen middelen kunnen aansluiten. Als klassiek homeopaat wordt gezocht naar het ontstaan van een klacht, waardoor de context erg belangrijk is. Verstap je je enkel, dan lijkt de oorzaak duidelijk — het verstappen. Maar de oorzaak van het verstappen kan bijvoorbeeld aanhoudende vermoeidheid zijn, en de oorzaak van die vermoeidheid weer een onbehandelde ziekte van Pfeiffer, enzovoort. Om de werkelijke oorzaak van een klacht te achterhalen, is de context op alle niveaus dus van belang. Ter vergelijking met de reguliere geneeskunde: kom je met je enkel bij de huisarts, dan wordt doorgaans alleen de enkel behandeld.

3. Unieke ziektegeschiedenis — aanleg en historie

Als derde en laatste uitgangspunt geldt de ‘unieke ziektegeschiedenis’. Ieder mens wordt geboren met een eigen aanleg voor bepaalde aandoeningen. In de familiegeschiedenis komen doorgaans, bekend of onbekend, een of meerdere ernstige ziekten voor. Daarnaast heeft ieder mens in zijn of haar eigen leven al een historie van diverse ziekten en behandelingen opgebouwd.

Deze twee aspecten maken ieder mens uniek, met een eigen weg naar herstel. Ook hier is de holistische werkwijze weer van groot belang, om die weg naar gezondheid zo snel, effectief en duurzaam mogelijk te maken.

Similia Similibus Curentur

Klassieke homeopathie laat zich leiden door de wetten van de natuur, zoals die op elk levend wezen van toepassing zijn. Een belangrijk uitgangspunt binnen die natuurwetten is het gelijksoortigheidsprincipe, in het Latijn omschreven als:

“Similia Similibus Curentur”

In het Nederlands: ‘het gelijke wordt door het gelijkende genezen’. De gedachte hierachter is dat de symptomen bij een ziek persoon behandeld worden met een middel dat bij een gezond persoon soortgelijke symptomen kan veroorzaken. Dit principe vormt de kern en de essentie van de klassieke homeopathie.

De informatie op deze pagina beschrijft de uitgangspunten en filosofie van de klassieke homeopathie. Deze inzichten zijn niet gebaseerd op regulier-wetenschappelijk bewijs en de werkzaamheid van homeopathie is niet wetenschappelijk aangetoond. Deze informatie vervangt geen regulier medisch advies of behandeling.